یکی از مشکلاتی که در بخش عصبی بدن ممکن است اتفاق بیافتد و موجب احساس درد شدید در فرد شود، سندرم گیر افتادگی عصب است که ما در این مقاله قصد داریم آن را بررسی کرده و علائم و دلایل بروز این سندروم را بیان کنیم. این سندرم عموما در ناحیه دست بروز پیدا میکند و روش های مختلف فیزیوتراپی دست میتواند بر روی بهبود آن به شدت تاثیرگذار باشد.
سندرم گیر افتادگی عصب چیست؟
سندرم گیر افتادگی عصب زمانی اتفاق میافتد که عصبهای بدن در اندامهای مختلف دچار فشردگی میشوند. تحت فشار بودن اعصاب باعث بروز ناراحتی در عضوهای بدن و محدود شدن دامنه حرکتی خواهد شد. سندرم گیر افتادگی عصب را گرفتگی نوروپاتی یا نوروپاتی فشاری نیز میگویند.

علائم گیر افتادگی عصب چیست؟
عارضه گیر افتادگی عصب با توجه به شدت وخامت میتواند علائم متفاوتی داشته باشد، اما شایعترین علائم گیر افتادگی عصب را در ادامه ذکر کردهایم:
- التهاب و قرمزی روی پوست در ناحیه بروز سندرم
- اختلال عملکرد عضو آسیب دیده یا تحت شعاع عصب گیر افتاده
- احساس درد در آن ناحیه
- ضعف عضلانی در قسمتی که دچار گیر افتادگی عصب شده
- از دست رفتن انعطاف پذیری عضو درگیر
- احساس گزگز و خواب رفتگی در ناحیه آسیب دیده
علت بروز سندرم گیر افتادگی عصب چیست؟
همانطور که گفتیم، گیر افتادگی عصب میتواند موجب ایجاد درد یا محدود کردن دامنه حرکتی عضو درگیر شما شود. از آنجایی که این سندرم عموما در ناحیه دست بروز پیدا میکند، یکی از دلایل درد دست به حساب میآید. اما شاید بخواهید بدانید علت بروز گیر افتادگی عصب چیست؟ به همین علت ما در این بخش به بررسی دلایل بروز این سندرم خواهیم پرداخت.
- تغییرات ساختاری عصب، تورم آن یا کاهش جریان خون در اثر ضربههای مکرر یا حوادث مختلف میتواند یکی از علت های بروز سندرم گیر افتادگی عصب باشد.
- دیگر دلیلی که ممکن است موجب بروز گیر افتادگی عصب شود، وجود برخی بیماریها در بدن فرد است. بیماریهای زمینه ساز سندرم گیر افتادگی عصب عبارتند از:
- روماتیسم
- تومور
- اختلالات عصبی
- فشار خون بالا
- باردازی
- تیروئید
- و…
- در برخی شرایط هم بروز سندرم گیر افتادگی عصب هم مشکلاتی است که به صورت مادرزادی و در ابتدا تولد در بدن بیمار وجود دارد.
- یک از علت های گیر افتادگی عصب میتواند اضافه وزن باشد که موجب تحت فشار قرار گرفتن عصب میشود.
احتمال بروز سندرم گیر افتادگی عصب در چه افرادی بیشتر است؟
گیر افتادگی عصب میتواند در هر فرد بروز پیدا کند. اما بانوان بیش از آقایان به این عارضه دچار میشوند. همچنین کسانی که در روز مدت زمان زیادی در حال انجام حرکات تکراری هستند در معرض گیر افتادگی عصب هستند. دیگر موردی که میتواند احتمال ابتلا به گیر افتادگی عصب را در افراد افزایش دهد، سن آنها است. عموما افراد بالا 30 سال بیشتر به این عارضه دچار میشوند.

راه های تشخیص گیر افتادگی عصب
ما پیش از این علائم سندرم گیر افتادگی عصب را بیان کردیم. بنابراین اگر این علائم را مشاهده نمودید و به دنبال این بودید که از وجود این عارضه در بدن خود مطمئن شوید، احتمالا با راه های زیر میتوانید از این بابت مطمئن شوید. پزشکان برخی از آزمایشهای زیر را پیشنهاد میکنند تا بتوانید گیر افتادگی عصب را تشخیص داده و جهت درمان آن اقدام نمایید.
- بررسی التهاب موجود در ناحیه دردناک و میزان اختلال عملکرد عضو، یکی از راه های تشخیص گیر افتادگی عصب است.
- تصویر برداری به روش ام آر آی و اشعه ایکس یکی دیگر از راه های تشخیص این عارضه میباشد.
- اندازه گیری میزان فعالیت عصب در حالت استراحت با استفاده از روش نوار عصب عضله (الکترومیوگرافی _ EMG) دیگر راه تشخیص این بیماری است.
- سونوگرافی و سی تی اسکن هم جز راه هایی هستند که پزشکان برای تشخیص گیر افتادگی عصب استفاده میکنند.
انواع سندرم گیر افتادگی عصب
سندرم گیر افتادگی عصب میتواند در نواحی مختلف بدن بروز پیدا کند. بر همین اساس هم این سندرم را به انواع مختلف تقسیم کردهاند که ما در ادامه به بررسی هر کدام خواهیم پرداخت:
سندرم تونل کارپال
یکی از شایع ترین انواع سندرم گیر افتادگی عصب، سندرم تونل کارپال میباشد. در صورتی که عصب میانی مچ دست دچار فشردگی و گیر افتادگی شود، سندرم تونل کارپال اتفاق افتاده است. این عصب از بالای بازو تا انتهای شست ادامه دارد و فشرده شدن آن موجب اختلال در عملکرد دست خواهد شد.
سندرم تونل کیوبیتال
سندرم تونل کیوبیتال در آرنج بروز پیدا میکند. در این سندرم عصب اولنار است که تحت فشار قرار میگیرد و دچار گیر افتادگی میشود. ضربه خوردن به استخوان آرنج موجب گیر افتادگی عصب اولنار شده و عملکرد آرنج را تحت تاثیر قرار میدهد.
دیگر انواع سندرم گیر افتادگی عصب عبارت است از:
- گیر افتادگی عصب سوپرا اسکاپیولار (در ناحیه شانه)
- گیر افتادگی عصب رادیال (در ناحیه مچ و انگشتان دست)
- گیر افتادگی عصب پاراستتیک مرالژیک (در ناحیه ران پا)
- سندرم کانال گویان (در ناحیه دست)

روش درمان سندرم گیر افتادگی عصب
این عارضه میتواند بسیار دردناک باشد یا محدوده حرکتی اعضای بدن شما را تحت شعاع قرار دهد. به همین منظور ما در این بخش میخواهیم از روش های درمان سندرم گیر افتادگی عصب صحبت کنیم و راه هایی را جهت بهبود درد این عارضه پیشنهاد نماییم.
درمان گیر افتادگی عصب با دارو
شما با استفاده از داروهای مسکن و ضد التهابی میتوانید موجب کاهش خشکی عضلات شوید و درد و تورم را در ناحیه آسیب دیده بهبود بخشید.
درمان گیر افتادگی عصب با ماساژ
یکی از تاثیر گذارترین روش های درمان گیر افتادگی عصب ماساژ اصولی در ناحیه آسیب دیده است. شما میتوانید با استفاده از برخی روغنهای درمانی یا پمادهای تسکین دهنده و ماساژ برای کاهش درد عضو درگیر اقدام کنید. این درمان میتواند باعث آزاد سازی اعصاب شود.
درمان گیر افتادگی عصب با فیزیوتراپی
شاید بتوان فیزیوتراپی را موثرترین روش درمان سندرم گیر افتادگی عصب دانست. شما با استفاده از دستگاه های فیزیوتراپی خانگی میتوانید در منزل هم درمان را پیگیری کنید و یا با مراجعه به مراکز درمانی جلسات فیزیوتراپی را طی نمایید تا درد شما بهبود یابد.
فیزیوتراپی موجب افزایش انعطاف پذیری شده و خشکی عضلات را از بین میبرد. در واقع به شما کمک میکند تا دامنه حرکتی عضو درگیر را افزایش دهید و علاوه بر بازیابی عملکرد، درد شما را کاهش میدهد.
درمان گیر افتادگی عصب با جراحی
در صورتی که فشرگی یا گیر افتادگی عصب به شدت اعضای بدن شما را درگیر کرده باشد یا اختلالات زیادی ایجاد کرده باشد، ممکن است پزشک تشخیص دهد که شما به جراحی احتیاج دارید و تنها از این راه امکان آزادسازی عصب و برداشتن فشار از روی آن وجود دارد. اما باید بدانید که در اکثر شرایط این عارضه با درمانهای غیر تهاجمی بهبود مییابد.