آشنایی با روش تشخیص واریس پا و علائم آن

مهمترین علائم واریس پا چیست؟

واریس پا بیماری است که از هر چهار نفر یک نفر را درگیر می‌کند. با بروز واریس پا سیاهرگ‌های بزرگ و به هم پیچیدهٔ پا به رنگ قرمز، آبی یا رنگ پوست ظاهر می‌شوند. ظاهر این در هم پیچیدگی مانند تارعنکبوت است به همین دلیل به واریس پا عروق عنکبوتی هم گفته می‌شود.

علاوه بر اینکه واریس باعث از بین رفتن زیبایی ظاهری می‌شود با علائم و تظاهرات دیگری هم همراه است. به همین دلیل علائم واریس پا را به دو گروه علائم خفیف و شدید دسته بندی می‌کنیم.

علائم خفیف واریس پا

بروز واریس پا در برخی افراد علامت خاصی را بروز نمی‌دهد و فقط وقتی فرد مدت زیادی سر پا می‌ایستد یا می‌نشیند ناراحتی و درد، خستگی و سوزش در پاها تشدید می‌شود.

علت این ناراحتی‌ها این است که با درگیر شدن رگ‌های پا خونرسانی و متعاقب آن اکسیژن رسانی به این ناحیه کم می‌شود و عضو درگیر بی‌حس می‌شود. شایع‌ترین عضو بدن برای درگیری با واریس، پا است، اما واریس می‌تواند اعضای دیگر از بدن مانند دست یا صورت را هم درگیر کند.

 همچنین یکی دیگر از علائم واریس پا، احساس خارش در نواحی واریسی و تورم است. در حال حاضر به لطف درمان‌های کم تهاجم مانند دستگاه فیزیوتراپی خانگی می‌توان خستگی و درد واریس را کاهش داد و از تشدید آن جلوگیری کرد.

علائم شدید واریس پا

با شدید شدن واریس، پاها ورم می‌کند و رنگ پوست تغییر می‌کند. به دنبال آن پوست پا خشک و نازک می‌شود و در مواردی ملتهب می‌شود. در موارد بسیار شدید واریس، فرد بیمار با علائمی نظیر زخم‌های باز و بروز لخته‌های خونی نیز روبرو می‌شود.

بیشتر بخوانید >> روش‌های درمان قوز کمر

علت بروز واریس پا چیست؟

خون از وردید پا به سمت قلب برمی‌گردد، در این مسیر دریچه‌های کوچک داخل وریدها که به نام دریچه لانه کبوتری شناخته می‌شوند با باز و بسته شدن این روند را تسهیل می‌کنند. در صورتی‌که این دریچه‌ها به خوبی کار نکنند و ضعیف شوند پاها دچار واریس می‌شود. موارد زیر باعث افزایش احتمال ابتلای افراد به واریس پا می‌شود.

• جنسیت مؤنث و بارداری
• داشتن سابقهٔ خانوادگی ابتلا به واریس
• سن بالا و وزن بالا
• ایستادن طولانی مدت

نحوه تشخیص واریس پا

درمان موفقیت آمیز واریس در گرو تشخیص به موقع واریس پا است. واریس توسط پزشک و با معاینه فیزیکی و علائم قابل مشاهده تشخیص داده می‌شود. به این منظور پزشک پاها را معاینه می‌کند و به تغییرات رنگ پوست، ورم پاها دقت می‌کند. همچنین موارد زیر را از بیمار سؤال می‌کند:

• زمان بروز علائم
• شدت علائم و زمان تکرار آن‌ها
• سابقهٔ ابتلا به بیماری واریس در اقوام درجه یک

در نهایت پزشک برای تشخیص دقیق‌تر بیماری می‌تواند از تست‌های تشخیص واریس استفاده کند. این روش‌ها به پزشک کمک می‌کند علاوه بر تشخیص قطعی بیماری بهترین روش درمان را انتخاب کند.

بیشتر بخوانید >> درمان پا درد با فیزیوتراپی

سونوگرافی داپلر

یکی از شیوه‌های تصویربرداری از رگ‌های بدن استفاده از سونوگرافی داپلر است. در این شیوه از امواج صوتی استفاده می‌شود و فرد هیچ درد و عارضه‌ای را تجربه نمی‌کند. با استفاده سونوگرافی داپلر وریدی، پزشک می‌تواند دریچه‌های معیوب را شناسایی کند، همچنین مشکلاتی مانند باریک شدن رگ یا لخته خون هم قابل تشخیص است.

برای انجام سونوگرافی داپلر نیاز به هیچ آمادگی خاصی وجود ندارد و فقط پوشیدن لباس گشاد و راحت و نداشتن زیورآلات کفایت می‌کند.

تشخیص واریس پا با سونوگرافی داپلکس

سونوگرافی داپلکس به استفادهٔ همزمان سونوگرافی ساده و داپلر گفته می‌شود و این مزیت را دارد که در آن از اشعه استفاده نمی‌شود و بسیار ارزان و قابل دسترس است.

تشخیص واریس پا با ونوگرافی

ونوگرافی یکی از روش‌های تشخیص واریس پا است که با آن از وردیدها عکس و فیلم تهیه می‌شود. این روش مشابه آنژیوگرافی در شریان‌ها است و با کمک اشعه ایکس و ماده حاجب انجام می‌شود. البته استفاده از این شیوه در خانم‌های باردار و کسانی که سابقهٔ حساسیت و آلرژی دارند حتماً باید با اطلاع پزشک انجام شود. این شیوه در بیمارانی که درد و تورم شدیدی در پا داشته باشند مورد استفاده قرار می‌گیرد.

تشخیص واریس با پلتیسموگرافی

پلتیسموگرافی شیوه‌ای برای تشخیص واریس پا است که میزان تغییر حجم ارگان‌ها را بررسی می‌کند و میزان تغییر حجم خون بافتی را نشان می‌دهد.

تشخیص واریس با تست ترندلنبرگ

تست ترندلنبرگ یکی از شیوه‌های قدیمی برای تشخیص واریس پا است، اما امروزه با توجه به استفاده از روش‌های سونوگرافی این روش کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

بیشتر بخوانید >> آشنایی با علائم نقرس

آشنایی با راه‌های درمان واریس

اسکلروتراپی یکی از درمان‌های رایج برای واریس است که باعث می‌شود عروق درگیر درمان شود. به همین منظور پزشک مادهٔ شیمیایی را داخل رگ تزریق می‌کند. بعد از تزریق نواحی مورد نظر باید ماساژ داده شود و فرد جوراب واریس بپوشد.

بعد از اسکلروتراپی نیازی به استراحت طولانی مدت نیست و فرد می‌تواند یک روز بعد از تزریق فعالیت‌های معمول را از سر بگیرید اما به مدت دو تا سه هفته باید جوراب بپوشد.

درمان واریس پا با لیزر

یکی دیگر از شیوه‌های درمانی که توسط پزشکان متخصص انجام می شود، درمان واریس با لیزر است.در این شیوه لیزر به طور مستقیم روی رگ‌های آسیب دیده تابانده می‌شود و با این کار مویرگ‌های عنکبوتی از هم فاصله می‌گیرند. برای اثر بخشی بهتر شاید لازم باشد چند مرتبه این کار تکرار شود. در صورت تمایل به لیزردرمانی واریس، حتما در انتخاب کلینیک درمان واریس پا با لیزر، نهایت دقت خود را به خرج دهید تا به بهترین نتیجه دست پیدا کنید. 

درمان واریس پا با فیزیوتراپی

یکی از راه‌های درمان واریس استفاده از روش‌های فیزیوتراپی است که باعث می‌شود گردش خون در پاها تنظیم شود. استفاده از فیزیوتراپی مزایای زیر را دارد:

• وریدهای آسیب دیده بدون دارو یا درمان‌های تهاجمی با فیزیوتراپی درمان می‌شوند.
• درد و ناراحتی پا که در اثر ایستادن طولانی مدت ایجاد شده باشد با فیزیوتراپی تسکین می‌یابد.

شرکت تجهیزات پزشکی برجیس انواع تجهیزات مصرفی پزشکی، کالای پزشکی، خانگی، بیمارستانی و کلینیکی را تولید می‌کند و با قیمت مناسب در اختیار مصرف کنندگان قرار می‌دهد.

بیشتر بخوانید >> صافی کف پا و دلایل آن

راهکار های پیشگیری و کنترل پیشرفت علائم واریس

برای جلوگیری از تشدید نارسایی وریدی و کنترل درد های ناشی از رگ های طنابی، رعایت اصول مراقبتی زیر به شدت توصیه می‌شود:

• انجام ورزش های سبک: پیاده روی منظم و شنا پمپ عضلانی ساق پا را تقویت کرده و به بهبود گردش خون کمک می‌کنند.
• مدیریت وزن و اصلاح تغذیه: حفظ تناسب اندام و کاهش مصرف نمک، فشار وارد بر دریچه های وریدی و تورم پا ها را به شکل چشمگیری کاهش می‌دهد.
• استفاده از جوراب واریس: پوشیدن جوراب های فشاری استاندارد در طول روز، جریان خون را به سمت قلب هدایت کرده و از برجسته شدن بیشتر رگ ها جلوگیری می‌کند.
• پرهیز از ایستادن و نشستن طولانی: اگر شغل شما نیازمند بی حرکتی است، هر یک ساعت قدم بزنید و موقعیت پا های خود را تغییر دهید.
• بالا نگه داشتن پا ها: در زمان استراحت روزانه، پا های خود را روی یک بالش و بالاتر از سطح قلب قرار دهید تا بازگشت خون وریدی تسهیل شود.
• استفاده از دستگاه های فیزیوتراپی: به کارگیری تجهیزات پزشکی و دستگاه های الکتروتراپی برجیس می‌تواند با افزایش خون رسانی موضعی، به رفع اسپاسم و تسکین خستگی مزمن عضلات کمک کند.
• پرهیز از پوشیدن لباس های تنگ: لباس هایی که در ناحیه کمر و کشاله ران فشار ایجاد می‌کنند، مانع از گردش خون طبیعی در اندام های تحتانی می‌شوند.